Kritik Bakış Dergisi | Akıl-Fikir-Erdem

Siyaset, futbolun doğasında var. Olmak da zorunda. Fakat politika ile futbolun birbirinden kesin çizgilerle ayrılması gerekiyor. Futbol, üzerine düşen politik gölgelerden kendini kurtarmak zorunda. Ya da şöyle diyelim. Fransız futbolunda Fransız siyasetinin, İtalyan futbolunda İtalyan siyasetinin izlerini görebiliriz. Futbolda neredeyse hiç olmayan ABD’nin 2026 Dünya Kupası’nın ev sahiplerinden birisi olmasını, İran milli takımını kendi topraklarına sokmayışını futbol ve siyaset denkleminde değerlendireceğiz. Futbolun siyasal alandan kaçış imkânı yok gibi....

Sonuçta, aslolan, vatan, millet ve evrensellik gibi olgu ve ideaların bu toprakların mayasındaki tevhid temelli barış, kardeşlik, dayanışma ve adalet gibi değerleri içerecek tarzda yeniden yorumlanması keyfiyetidir. Bu keyfiyet, hem bu milletin ve vatanın varlık ve beka davasının zorunlu sonucu, hem de güncel manada emperyalizmin topraklarımıza, zenginliklerimize, değerlerimize ve varlığımıza karşı saldırısına direnmenin temel taşlarıdır. Her iki amaç için de vatanseverlik ve milletperverlik, evrensel adalet ve barış ideamızın vazgeçilmez temel değerleridir....

Duyguötecilik, Batılıların zalimlikleri televizyondan izlemekle yetinip ‘zarif” bir üslupla açıklama yapma tavrını deşifre eder. Bosna ve Kosova’nın hiper-gerçekler, olmayan gerçekler olmak bir yana, çoğu kez, anlamları halkın bilincine bazen ulaşabilen bastırılmış gerçekler olduğunu ortaya koyar. Duyguöteci kültürel ikonlar tarafından öteki-yönelimliliğe mecbur bırakılan batılı toplumları canlandırmak yerine onların duygusal enerjilerini kurutmuş, umursamazlığı körüklemiş ve sonunda acizliğe yol açmıştır....

Burhan Bayar’ın hem bestelerini verdiği hem de aranjelerini yaptığı albümler dikkate alındığında, “Mavi Mavi” ile başlayıp bugünlere ulaşıp imzasını taşıyan her yapımda hiç durmayan müzikal bir arayış ve kendisini aşma çabası fark edilir. Bu aşma çabası neticesinde, 70’lerde klasik formunu bulmuş ve kendini tekrar etmeye başlamış arabeskin, 80 sonrası teknik anlamda yenilenmesini belirleyen birkaç isimden birisi olduğunu kolaylıkla iddia edebiliriz....

"Yazı" okunmak için yazılmaz; o sadece "bellek"in işleyişine bir yardımcıdır; ama "bellek" de o kadar (örneğin) "idrak"e (ya da genelleştirirsek zihni bir faaliyete) açık değildir; hep arkada işler. Dahası işlemesinde de (genelde Freud çevirilerinde "bilinçdışı" denilen) "bilinçsiz" olarak işler. Üzerinde düşünülebilecek bir duruma gelmesi için hatırlanmasına yol açan şeylere ihtiyaç duyan bir resimsel "temsil"dir. Bu durumda "Çin yazısı" gerçekten de kendiliğinden dekonstrüktif midir? Elbette Çin'i "bilinçsiz" bir topografiye ötelemek mümkünse, dekonstrüktif denebilir. "Sesi olmayan" ve "alfabesi" olmayan demek de zaten aynı anlama gelmez mi?...