Kritik Bakış Dergisi | Akıl-Fikir-Erdem

Batı kurumları beklenen anlatıyı sunmayan Türkiye’den gelen akademisyenleri sansürlüyor ve bu akademisyenleri ‘propagandacı’ olmakla itham ediyor. Aynı durum PKK sempatizanlığı yapan ve bunu akademik kisve altında pazarlayanlar için geçerli değil. Bu çifte standartta Türkiye merkezli düşünenlerin akademik tanınırlık piyasasında— atıftan iş ilanlarına— dışlandığı rahatlıkla görülüyor....

Ulusal takımlara karşı zaman zaman haddi de aşan tepkilerin sadece bizim coğrafyada olduğunu düşünmek saflık olacak elbette. Fakat yine de geç modernleşen ülkelerin futbol ile kurdukları ünsiyete baktığımız zaman, “mutluluk” getirecek tek kaynak olarak futbolun belirlenmesi, bu yüzden futbola olduğundan başka bir gömlek giydirilmesi ve olası başarısızlıkta o gömleğin paramparça edilmesi net olarak hissediliyor. Uluslararası arenada millî kimlik ile görünmenin en kolay ve kestirme yolunun futboldan geçiyor olması, modernleşmesini tamamlayamamış ya da geç modernleşmiş toplumlar için her zaman geçer akçe....

Çağdaş işletme modelleri açısından Mecelle’yi yorumlamak mümkün mü sorusu görünüşte oldukça anakronik bir ilişkilendirme gibi görünebilir. Ancak “ilkeler düzeyinde” düşündüğümüzde Mecelle’nin birçok maddesi çağdaş işletme teorileriyle örtüşebilecek ahlakî, yönetsel ve risk bazlı kavramlar sunar. Çünkü Mecelle nostaljik bir hukuk metni olmanın ötesinde, çağdaş etik-yönetim normlarına katkı sağlayabilecek bir ilkesel kaynak olarak düşünülmelidir. Çağdaş işletme modelleri açısından Mecelle’yi yorumlamak, ilk bakışta “tarihsel metni bugüne uyarlama” çabası gibi görünse de, aslında çok daha köklü bir meseleye temas eder. Hukukun normatif zemini ile ekonomik hayatın pratik işleyişi arasındaki ilişkiyi yeniden düşünmek....

Türkiye’deki muhafazakârlığı anlayabilmemiz için bakmamız gereken yer şurasıdır: Türkiye’deki hayatı belli bir hoşnutlukla yaşayan ve çocuklarının da bu değerlerle ve bu hoşnutlukla yaşamasını isteyen, hayatın ideolojilerden daha önemli olduğunu bilen sessiz kitleler ve onların burada neyin muhafazasından yana oldukları… Bunun için de insanlığın buradaki hikâyesini bilmemiz gerekir. Toplumdaki değerlerle ilgili araştırmalar, ancak ve ancak bu hikâyenin içinde bir anlam taşıyabilirler....

Ortak Ev-Beytül Millet, ortak insanlık ülküsüdür. Ve büyük bütün olarak Selçuklu ve Osmanlı’nın en geniş sınırları manasında ‘bu ülke’nin ve bu sınırlar içinde yaşayan herkes manasında ‘bu millet’in ortak evinin ortak değerleri ve ilkelerinin özeti, Allah, vatan ve özgürlüktür... İnsanlık, yeniden bu coğrafyanın tarihsel esenlik mesajı ile tanışmalıdır....