Kritik Bakış Dergisi | Akıl-Fikir-Erdem

Tarihçinin en büyük günahı kendi yorumunu olayın kendisi zannetmeleridir. İbn Arabîci perspektif ise hem ontolojik hem epistemolojik bir tevazu öğretir. Dünya gerçektir ama hayaldir. Olay gerçektir ama tecellîdir. Zaman vardır ama bağımsız değildir. Kader vardır ama cebir değildir. İnsan özgürdür ama mutlak anlamda bağımsız değildir. Hakikat vardır ama tek bir surete sığmaz. Yorum mümkündür ama keyfî değildir. Geçmiş geride kalmıştır ama anlam bakımından kapanmamıştır. Bütün bu paradokslar ise İbn Arabî’nin düşüncesinin zayıflığı değil, gücüdür. Çünkü onun düşüncesi bizi ya o ya bu şeklindeki modern düalizmlerden çıkarıp berzahî bir düşünmeye zorlar. İbn Arabî perspektifinden tarih, nihayetinde varlığın zaman içindeki sergüzeştinin anlatısı olmaktan daha fazlasıdır....