Kritik Bakış Dergisi | Akıl-Fikir-Erdem

Türkiye’de sol duygu ve düşünce dünyası, genel olarak kendisi dışındaki bütün akımlara özel olarak ise İslamcılara karşı sürekli bir kaynana teyakkuzu çoğu zaman da nevzoru içindedir. Kendi dışındakiler, teori, düşünce, felsefe, bilgi, bilim, sanat, sinema vesaire adına ne yaparsa yapsın, bir türlü içi almaz. Kendisi dışında bu sahada bir şeyler yapan herkes “gelin”dir. Bu dünya onun dünyasıdır. Bu çöplük onun çöplüğüdür. Gelin ise bu dünyaya sonradan girmiş ve ne yaparsa yapsın aslında kaynananın seviyesine ulaşamaz. Gelinin her hareketinde bir eğretilik, her konuştuğunda bir yanlışlık, her tutumunda bir tuhaflık hisseder daha da beteri bu hissini çok başarılı bir şekilde hissettirir....

Futbol içinde barındırdığı saf insan hikâyeleriyle güzel. Doksanlardan sonra bilimsel verilerle, analizlerle, yoğun yüklemelerle birer robota dönüşen futbolcular yine de sürdürülür kılmıştı bu hikâyeyi. Fakat artık sadece futbolcuların makineleşmesi yetmiyor futbolun patronlarına. Hikâyenin içinden insanı çıkarmak istiyorlar. Bize öğretilen teknolojik bilgi kırıntısı, şarj edilen bir makinenin ömrünün kısalmaya başlayacağını söylüyor. Yani ne kadar çok şarj ederseniz o kadar kısalır ömrü. Futbolun kendisini de şarj etmeye başladıklarına göre… Neyse, enseyi karartmayalım....

Dünyanın en mağdur edilmiş en ihmal edilmiş köşesinde-Gazze'de- yardım çığlığı özgür kalplere ulaştı ve herkes o çığlıkta kendinden bir parça buldu ve bulmaya devam ediyor....

Psikiyatride ve psikolojide, duyguları ifade eden yalın bir teori olmamakla birlikte, “psikopatoloji” alanında birçok tanı ve tedavi girişimi yapılıyor; “felsefe “yapmak”tan kaçınılmaya çalışılırken, maalesef ilkel bir felsefenin ve popüler bakışın içine düşülüyor. Son dönemde bilimsel akıl yürütmenin ne olduğuna gerçekten kafa yoranlar ortaya çıkmış, felsefi eleştirilerden yararlanarak ve popüler bilgiye boyun eğmeyerek duygu ve düşüncenin gerçekte ne olduklarını daha titiz bir şekilde soruşturmaya, buna uygun yeni teori oluşturma yoluna gitmeye başlamıştır....

Almanya’daki Türk gençlerinin rap icraları sadece sözlerinin Türkçe olması ve ağırlıklı biçimde kimliklerinin yoğun vurgusu ile sınırlı değildi. Form olarak da müziklerinde Türk ve Doğulu kimliğini ön çıkartan ses cümleleriyle beraber bu müzik birikimlerinin eski yapımlarından alıntıları kendi şarkılarına kolajlayarak, geçmişe dair bağ kurmayı ihmal etmeyen bir duyarlılık taşıyorlardı. Hatta bu kolajın içerisinde arabesk, Türk halk müziği, “eski İstanbul rock parçaları”, “geleneksel sanat müziği ve pop müzik gibi farklı Türk müziği tarzlarının yanı sıra reggae ya da Lübnan cazı da kendine yer buluyordu”...

Çinliler uluslararası bir "düzen" kurabilir mi? Bu soru bir Çin daktilosu hayal etmeye benzer; cevabı da bir Çin daktilosunun arkeolojisini yapmakla eşdeğerdir. Bu da bizi, başladığımız noktaya geri götürür: Pekin olimpiyatları, olimpiyat sahnesini değiştirmemiştir; sadece olimpiyat oyunlarının geçit resmindeki sıralamaya kendi "geleneği"ne uygun bir düzen vermekle yetinmiştir. Bu da bir Çin gramatolojisi düşünmeye başlamaktan önce, zaten Grek olan bir sahneye bir Çin ejderhasının girişi gibidir. Başka anlamları varsa ben bilmiyorum....