Kritik Bakış Dergisi | Akıl-Fikir-Erdem

Baido okumalarımızda doğrudan Kant üzerinden değil Pavlus üzerinden gitmemizin nedeni ise, bir yandan Pavlus'un Badio'nun bütün projesi için taşıdığı anlam iken Türkiye'deki Badiou literatürünün Badiou'nun Pavlus'unu unutmaya, hatta unutturmaya çalışmasıdır. Öyleyse Pavlus Badio için, nesnesiz ve öznesiz bir matematik tahayyülüne dayanan bir düşünce için neden önemlidir? Badio Pavlus'ta ne bulmuştur?...

Yapay zeka çağında teknolojik güç artık yalnızca ne kadar hızlı ilerleyebildiğinizle ölçülmeyecek. İlerlemeyi hangi şartlarda sınırlayabildiğiniz ve bu sınırları kimin koyduğu da hız kadar önemli hale gelecek. Frenin bulunması güvenlik için gerekli olabilir; fakat siyasi soru tam da frenin varlığından sonra başlıyor: Asıl iktidar, frenin kimin elinde olduğudur....

Elbette Türkiye’nin bundan önce de kamu diplomasisi ve kültürel tanıtım faaliyetleri vardı. Ne var ki geçmiş dönemlerde bu faaliyetlerin önemli bir kısmı, Türkiye’nin son derece zengin kültürel birikimini birkaç klişe unsurun içine hapseden dar bir temsil anlayışıyla yürütülüyordu. Türk rakısı, dansöz, lokum, Türk kahvesi ve birkaç yemek, kimi zaman neredeyse Türkiye’nin bütün kültürel dünyasını temsil eden unsurlar hâline gelebiliyordu. Bu tablo biraz da dönemin diplomatik çevrelerinde hâkim olan, kendi toplumunun kültürel derinliğiyle yeterince temas kuramayan ve Türkiye’yi dışarıya çoğu zaman oryantalist ve popüler klişelere dayalı dar bir repertuar üzerinden anlatan anlayışın sonucuydu. Yunus Emre Enstitüsünün kuruluşu bu bakımdan önemli bir kırılma noktası oluşturdu....

Türkiye’deki eko-politik hareketlere sağcı müzisyenlerin ilgi göstermediği malum. Dolayısı ile ülkücü bir sanatçı olarak Hasan Sağındık’ın bundan 36 yıl evvel öncü bir şarkı olarak ortaya koyduğu “Beni Bu Şehirden Al Götür Anne” bütün özgünlüğü ve tekliği ile koca bir müzik geleneği içerisinde orada tek başına yapayalnız ve karşılığını bulamamış şekilde duruyor ne yazık ki....

Fanatik inançlar, insanların “yanılsama ile gerçeklik arasında ayrım yapma” uğraşısı içinde bir dinlenme alanı oluşturur. Yetişkin bireyler, aradaki bu geçiş alanını, dünyayı daha derinlikli biçimde anlamaya çalışırken ya da büyüsel olanla gerçek olanı karıştırarak yaratıcılıktaki hazzı yakalamaya çalışırken kullanırlar. Fanatik olmayan insanların, toplumda akılcı ve normal işlevlerini sürdürürken, fanatik inanışlardaki rasyonel olmayan büyüsel kısımlara kolayca inanabilmeleri bir ölçüde doğaldır. Ancak erken çocukluk dönemindeki gelişim sürecinde kötü anne-babalık görmüş ya da fanatik grupların içinde onların propagandasını “gerçekler” diye içe-alarak büyümüş kişilerde geçiş nesnesinin geriletici (regressive) görünümleri mevcuttur....