Kritik Bakış Dergisi | Akıl-Fikir-Erdem

İran-ABD gerilimi bir savaşın habercisi olmaktan çok, yeni dünyanın inşa sürecinde kullanılan bir kaldıraçtır. Bu kaldıraçla bölge yeniden dizayn edilecek, dengeler yeniden kurulacak, aktörler yeniden seçilecek. Rejim değişikliği de, büyük savaş da, manşetlerde birer süs cümlesi olarak kalacaktır....

Trump dönemi ABD dış politikasındaki sertleşme, basit bir ekonomik milliyetçilik tercihi değil, iki büyük endüstriyel kompleks arasındaki yapısal rekabetin dışa yansımasıdır. Endüstri 4.0’ın yükselişi karşısında görece güç kaybeden hidrokarbon endüstriyel kompleksi, dış politikayı kendi konumunu güçlendirecek bir manivela olarak kullanıyor. Venezuela ve İran gibi enerji devlerine yönelik stratejik ilgi, bu sektörün küresel payını artırma ve Cumhuriyetçi tabanı konsolide etme arayışının bir parçasıdır. Washington’ın yeni jeopolitik hamleleri, içerideki bu endüstriyel güç kaymasının ve “ulusal çıkar” kavramının enerji eksenli yeniden tanımlanmasının somut bir tezahürü olarak okunmalıdır....

Gazze için gündeme gelen planlar, kalıcı barışı tesis etmekten ziyade, bölgeyi yeni bir belirsizlik dönemine sürüklemektedir. Çünkü bunlar Filistinlilerin siyasi haklarını daha da arka plana itmekte, Gazze’yi teknokratlar yönetimi aracılığıyla uluslararası denetim altına almakta ve Filistinlerin iradesini oldukça sınırlı bir alan olarak tanımlamaktadır....

Tarihte de böyleydi, Ruslar, İngilizler, Fransızlar bu coğrafyada yaşayan insanların dostu olmadı hiçbir zaman. Çıkarları vardı ama ortak hikayeleri yoktu. Çok uzaklarda oturuyorlardı ve bir gün sıkıştıklarında uçaklarına atlayıp güvenli evlerine giderlerdi, tıpkı Afganistan’da Bagram havaalanından gittikleri gibi. Tişrin Barajından geçerken Ruslar da Kamışlı’da kalan son askeri üslerini boşaltmış, İlyuşin tipi askeri uçaklarına binmiş gidiyorlardı. Şimdi Araplar, Türkmenler, Kürtler Haseke’de baş başa kaldılar yine....