Kritik Bakış Dergisi | Akıl-Fikir-Erdem

Biyografik sinema için ihtiyaç duyduğumuz şey, yasaklar değil bilakis sorumluluk sahibi bir özgürlük anlayışıdır. Yapımcı, kamusal hafızaya katkı sunarken hukuka saygı göstermeli, aileler de kişisel itirazlarını toplumun geçmişini anlatma hakkının önüne mutlak bir engel olarak koymamalıdır. Çünkü bir insanın hayatı kimsenin tapulu malı değildir. Ama o hayatı anlatan herkes, anlattığı hikâyenin hukuki ve ahlaki sorumluluğunu taşımak zorundadır....

Aslında yalnızlığın her zaman öyle romantize edilecek, övülecek, huzur verici bir yanı da yok… Çoğu zaman son derece acımasız; huzursuz, hatta insanı kendi gözünde küçük düşüren bir şey. Kendi hücremize çekildiğimizde arkasına saklanacağımız, suçu atacağımız ya da kendimizi aklayacağımız bir başkası kalmıyor odada. O sessizlikte insanların seni ne kadar az tanıdığını değil, senin kendine ne kadar yabancılaştığını görüyorsun. Kalabalık bu bakımdan bir sığınak aslında; insanı kendi içindeki o tekinsiz uçurumdan koruyor. Yalnızlığınsa öyle merhametli bir huyu yok. Seni alıp doğrudan o uçurumun kenarına oturtuyor....