Kritik Bakış Dergisi | Akıl-Fikir-Erdem

Sonuçta, aslolan, vatan, millet ve evrensellik gibi olgu ve ideaların bu toprakların mayasındaki tevhid temelli barış, kardeşlik, dayanışma ve adalet gibi değerleri içerecek tarzda yeniden yorumlanması keyfiyetidir. Bu keyfiyet, hem bu milletin ve vatanın varlık ve beka davasının zorunlu sonucu, hem de güncel manada emperyalizmin topraklarımıza, zenginliklerimize, değerlerimize ve varlığımıza karşı saldırısına direnmenin temel taşlarıdır. Her iki amaç için de vatanseverlik ve milletperverlik, evrensel adalet ve barış ideamızın vazgeçilmez temel değerleridir....

Duyguötecilik, Batılıların zalimlikleri televizyondan izlemekle yetinip ‘zarif” bir üslupla açıklama yapma tavrını deşifre eder. Bosna ve Kosova’nın hiper-gerçekler, olmayan gerçekler olmak bir yana, çoğu kez, anlamları halkın bilincine bazen ulaşabilen bastırılmış gerçekler olduğunu ortaya koyar. Duyguöteci kültürel ikonlar tarafından öteki-yönelimliliğe mecbur bırakılan batılı toplumları canlandırmak yerine onların duygusal enerjilerini kurutmuş, umursamazlığı körüklemiş ve sonunda acizliğe yol açmıştır....

Burhan Bayar’ın hem bestelerini verdiği hem de aranjelerini yaptığı albümler dikkate alındığında, “Mavi Mavi” ile başlayıp bugünlere ulaşıp imzasını taşıyan her yapımda hiç durmayan müzikal bir arayış ve kendisini aşma çabası fark edilir. Bu aşma çabası neticesinde, 70’lerde klasik formunu bulmuş ve kendini tekrar etmeye başlamış arabeskin, 80 sonrası teknik anlamda yenilenmesini belirleyen birkaç isimden birisi olduğunu kolaylıkla iddia edebiliriz....

"Yazı" okunmak için yazılmaz; o sadece "bellek"in işleyişine bir yardımcıdır; ama "bellek" de o kadar (örneğin) "idrak"e (ya da genelleştirirsek zihni bir faaliyete) açık değildir; hep arkada işler. Dahası işlemesinde de (genelde Freud çevirilerinde "bilinçdışı" denilen) "bilinçsiz" olarak işler. Üzerinde düşünülebilecek bir duruma gelmesi için hatırlanmasına yol açan şeylere ihtiyaç duyan bir resimsel "temsil"dir. Bu durumda "Çin yazısı" gerçekten de kendiliğinden dekonstrüktif midir? Elbette Çin'i "bilinçsiz" bir topografiye ötelemek mümkünse, dekonstrüktif denebilir. "Sesi olmayan" ve "alfabesi" olmayan demek de zaten aynı anlama gelmez mi?...

Sinan Akçıl ve Semicenk’i dinledikten sonra Slaven Bilic’in Hırvatlar için yaptığı marşı bir kere daha dinledim. Ve bizden niye müzisyen futbolcu çıkmadı hiç diye hayıflandım doğrusu. Sadece yapılan marşlara değil, genel anlamda siyasetimizin gölgesinin futbolumuzun üzerine hâlâ düşüyor olmasına da iç geçirdim. Şöyle hiçbir etki altında kalmadan, popülist söylemlerden uzak, milli takımımız için bir marş yapılsa ve kuşaklar boyunca dilden dile söylense güzel olmaz mıydı?...