Daniel Hunter
Ara seçimlerin genel çizgisi belli: MAGA’nın faşist dalgasının topyekûn reddedilmesi, Kongre’nin Trump’ın otoriter ele geçirişine suç ortaklığı yaptığı Trump 2.0 dönemini sona erdirdi. Trump’ın topal ördek başkanlığı şimdi başlıyor.
Bu tek yönlü seçim reddi tarihsel olarak nadirdir: Bir ara seçimde hem Temsilciler Meclisi’nin hem de Senato’nun denetiminin el değiştirmesi İkinci Dünya Savaşı’ndan bu yana yalnızca üç kez yaşandı (1946, 1994 ve 2006). Atılımlar şaşırtıcı: ilk Yerli Amerikalı kadın vali ve senatör, beş Siyah vali, 16 yıl sonra ilk kez Demokrat valilerin çoğunluğu ve 1990’dan bu yana Teksas’ın petrol düzenleyicisi olarak seçilen ilk Demokrat ve Alabama’da eyalet yasama organına seçilen ilk açıkça trans üye gibi kritik alt kademe zaferleri.
Otoriterler köşeye sıkıştıklarında iyi iş çıkarmaz — ve normları çiğnemesiyle ünlü bir başkanla her şey mümkün. Ama asıl önemlisi, Darline Graham ve Greg Abbott gibi seçim inkârcıları yarışlarını kaybettiklerini kabul ediyor. Donald Trump şimdiden sonuçları kabul etmeye “kesinlikle istekli” olduğunu söylüyor ve CBS’e şunu dedi: “Demokratları tebrik ediyorum ve ülkemizin iyiliği için sizinle çalışmayı dört gözle bekliyorum.”
Peki şimdi ne yapacağız?
- Nefes vermekte sakınca yok
Bu ara seçimler beni, birçok kişi gibi, havada asılı duran bir sürü kaygıyla bıraktı. “Ya şöyle olursa” senaryoları çok fazlaydı — ve en uç senaryolarının bazıları yaşanmamış olsa da federal hükümet seçim sistemine karşı daha önce görülmemiş ölçüde silah olarak kullanıldı.
Zamanlar çok çetin geçtiği için nefes verip bir zaferi kabullenmek zor olabilir; üstelik seçimler somut değişiklikler değil — geleceğin farklı olabileceğine dair vaat senetleridir. Atmosfer değişmiş olsa bile 3 Ocak’a kadar aynı tehlikeli otoriter hükümetin altında yaşıyoruz.
Sizi nefes almaya çağırmadan önce, nefes vermemek için bütün o pek çok ağır nedeni teyit edelim. Zaferler her yerde olmadı; bazı büyük kayıplar derin yara açtı. Demokratlar bir değişim politikasıyla yönetemezse bütün bunların geçici olduğu da bir gerçek — yalnızca ekonomik statükoyu sürdürebilirsek bu hayal kırıklığı yaratır ve büyük olasılıkla bu kez öbür yönde bir savrulma seçimine yol açar. Ve baş döndürücü bir anda nefes almak zor.
Ayrıca seçimlere yönelik saldırılar vatana ihanet niteliğindeydi. Federal saldırıların bütün dökümünü sıralamayacağım — ama elimizde, gücünü çıplak biçimde partizan amaçlar için kullanan, otoriter güçlerin ele geçirdiği bir Adalet Bakanlığı var. Aşırı sağ, Demokrat temsilcilerin seçimlerinin onaylanmasını reddetmek için göstermelik hukuki kuramları açıkça hazırladı. Sandıklarda sistematik bir federal kolluk terörü yaşamasak da Washington, D.C.’nin her yerinde Ulusal Muhafızları gördük. Hâlâ Büyük Yalan’a bağlı çok fazla seçim görevlisi var. Adil bir seçimin önündeki süregelen yapısal engeller de sonuç doğuruyor: Mississippi’de Senato farkı hâlâ çok küçük; üstelik herhangi bir zafer ekipman sorunları, sandık değişiklikleri ve seçmen kütüklerinden veri tasfiyeleriyle beklenmedik biçimde silinen seçmenler yüzünden lekelenebilir.
Dikkat çekici bir biçimde, seçim haritalarının kendisi de iktidarı garantilemek için ırkçılar tarafından gerrymandering yoluyla çarpıtıldı — ama yeniden çizilen bu seçim bölgelerinde hırsları birden çok kayıpla geri tepti. (Black Voters Matter gibi gruplar, Güney’de ve Demokratların terk ettiği yarışlarda verdikleri mücadele için büyük bir alkışı hak ediyor.)
Bütün bunlara rağmen, hileyle engellenemeyecek kadar büyük bir demokrasi yanlısı zafer elde etmeyi başardık. Ülke MAGA siyasetine ağır bir hezimet yaşattı — daha iyi bir gelecek umut eden hepimiz için cesaret verici bir işaret. Sonuçta seçim, seçmenlerin yıldırılmayı reddetmesiyle yürüdü.
Budistler bana istediğimiz an nefes alabileceğimizi hatırlatır. Ama bu an, her an kadar uygun görünüyor; özellikle nefes vermenin işlerin bittiğine işaret etmediğini kendimize hatırlattığımızda. Nefes vermek, bedenimizin bu ana uyum sağlamasının ve son gerginliği bırakmasının yoludur. Kendini kasmak bizi bilge yapmaz, yalnızca daha gergin yapar.
O hâlde gerçekten, şimdi beş nefes alın. Nefes alırken Jarod Anderson’ın bir şiirini okuyun: “Dünya dönüp dururken sakin kalabilirsin. / Yüreğin gümbür gümbür atarken sessiz kalabilirsin. / Anıların kaynaşırken yalnız kalabilirsin. / Bir anın aralığında sonsuza dek yaşayabilirsin. / Nefretin toprağında nezaket yeşertebilirsin. / Amaca karar verebilirsin. Zafere karar verebilirsin.”
- Adı sanı bilinmeyen kahramanlarımızı kutlayalım
Nefes alıp verirken — nefes verip alırken — şu anda otoriterliğe karşı ayağa kalkan ezici sayıdaki insanı hatırlamakta fayda var.
Medya, ara seçimlerin belirleyici konuları olarak gümrük tarifelerine, hayat pahalılığına ve İran savaşına odaklandı. Ama her zamanki gibi bu ülkede kök salan direnişi atladı. İnsanlar bu rejimin yolsuzluğunu ifşa ederken geçim kaynaklarını yitirdi, ICE’a direnirken hayatlarını riske attı.
Bu ana, adı sanı bilinmeyen çok sayıda insan sayesinde geldik.
Burada binlerce ve binlerce ismi sıralamaya başlayabilirdik. Listede, görevlerini yaptıkları için onları tutuklamakla tehdit eden Adalet Bakanlığı’nın gözdağına boyun eğmeyi reddeden 50 eyaletin tamamındaki üst düzey seçim yetkilileri de olurdu. (Bazıları epey komik; örneğin Oregon Eyalet Sekreteri Tobias Read, adını yanlış yazan Adalet Bakanlığı kalemşörlerini alaya aldı: “adım R-E-A-D diye yazılır, ‘Anayasa’yı okuyun’ (read the Constitution) deyişindeki gibi.”) Ama bu isimler seçim ekosisteminin derinlerine uzanıyor; birçok yetkili federal aşırı müdahaleye karşı kendini sağlamlaştırmak için uç düzeyde eğitim senaryoları yürütüyor — Boulder İlçe Katibi ve Kayıt Sorumlusu Molly Fitzpatrick gibi — başkaları da yaratıcı çözümler buluyor; örneğin Georgia’nın Irwin İlçesi Seçim Sorumlusu Ethan Compton, sandık görevlilerinin anında destek alabilmesi için “panik düğmeleri” ekledi.
Seçim görevlilerinin hâlâ saldırı altında olduğunu gören Protect Our Election, onlara çevrimiçi teşekkür etmenin bir yolunu kurdu; National Conference on Citizenship ise seçim görevlilerinin “muazzam katkılarını tanıyan ulusal bir kutlama” olarak Election Hero Day’i yarattı.
Ama elbette takdir yalnızca görevlilere gitmiyor. Mayıs’taki, Yüksek Mahkeme’nin sivil haklar mevzuatını ortadan kaldıran Callais kararına karşı çıkan “All Roads Lead to the South” mitingine katılan 5.000’den fazla kişiden biri olan, 62 yaşındaki forklift sürücüsü Keith Odom gibi insanlara da gidiyor. Florida for All’dan Chanae Jackson, Grassroots Organizing Western Wisconsin’den Bill Hogseth ve Mississippi Black Women’s Roundtable’dan Cassandra Welchlin gibi örgütçülere de teşekkür borçluyuz; birlikte binlerce seçim savunucusu yetiştirdiler.
Yapılan bütün bu işler, en kötü senaryolardan kaçınmak için büyük önem taşıdı.
FBI, Ohio’da ağırlıklı olarak beyaz olmayan insanlarla çalışan, seçmeni sandığa taşıma çalışması yürüten bir topluluk grubu olan Ohio Organizing Collaborative’e baskın düzenlediğinde, grup dağılabilirdi. Bunun yerine eski direktörü Prentiss Haney meydan okuyan bir kamusal tutum takındı ve baskını gerçek adıyla andı: “insanları oy vermekten caydırmak için girişilmiş siyasi bir eylem.” Ohio Organizing Collaborative yoluna devam etti — ve ülke genelindeki müttefikler “Hands Off Ohio” bayrağı altında arkasında durdu.
Bütün tehditlere rağmen seçmenler oy kullandı. Bunu Tobias’a, Ethan’a, Molly’ye, Keith’e, Chanae’ye, Bill’e, Cassandra’ya, Prentiss’e ve seçimi baltalamaya yönelik otoriter girişimlere rağmen seçimi daha adil tutmak için mücadele eden on binlerce kişiye borçluyuz.
Sivil direniş araştırmacısı Hardy Merriman, otoriter zamanlarda seçim döngüsünün tamamını anlamak için yararlı bir çerçeve geliştirdi. Dört adımdan oluşuyor: Mücadele Et (Fight), Kazan (Win), Kanıtla (Prove), Uygulat (Enforce). Her yasal seçmenin oy kullanabilmesi için mücadele et. Demokrasi yanlısı seçim zaferleri kazan. Gerçekte ne olduğunu kanıtla ve manipülasyonu ifşa et. Ve son olarak: Seçmenlerin iradesini uygulat — ve onu tersine çevirmeye yönelik her girişimi durdur.
Bu ilk evreleri — Mücadele Et ve Kazan — başarıyla aşmadan şu an bulunduğumuz yere varamayız. Bu adı duyurulmamış kahramanları nasıl takdir edeceğinizi düşünmek için bir an ayırın — çünkü yorumcu takımının onların hakkını büyük ölçüde vermeyeceğinden emin olabilirsiniz.
- Kanıtla evresine giriyoruz: geçerli her oyu sayın
Seçim belirleyiciydi ama bitmedi. Mücadelenin şu anki evresi, oy sayımları üzerindeki çekişmeyi — ve bütün dalaverelere rağmen bu sayımların önemli olarak anlaşılmasını sağlamayı — içeriyor.
Çekişmeli bir yarışın içinde ya da yakınında bulunan herkes, bu evrede oy pusulası düzeltme (cure) işine gönüllü olarak katılarak — eksik imza gibi küçük kusurları olan oy pusulalarının düzeltilmesine yardım etme sürecine — katkıda bulunabilir. Kurallar büyük ölçüde değişiyor; bu yüzden yerel bir seçim ya da kampanya ofisiyle iletişime geçin ya da We Are Ground Control’deki çalışmaları bulun.
Bu yazıyı yazdığım sırada Mississippi bu yarışların en kızışık olanlarından biri; Scott Colom, temiz bir seçim süreci işlerse dar farkla kazanma yolunda; eyaletin dağınık ve sallantılı seçim doğrulama süreci düşünülürse bu bir zorluk. Colom kampanyası kazanacağından emin.
Görevimiz gerçeklere dayanmaya devam etmek. Votebeat ya da Brennan Center for Justice gibi güvenilir, doğrulanmış haberciliğe başvurun. Herhangi bir seçim bilgisini paylaşmadan önce durun ve gerçekliğini doğrulamaya çalışın. Ve kendimize bu zaferin kaçınılmaz olmadığını, “rağmen” kazanıldığını hatırlatmalıyız — Adalet Bakanlığı davalarına rağmen, ICE tehditlerine rağmen, gerrymandering’e rağmen, seçmenlere yönelik sürekli saldırılara rağmen ve federal hükümetin seçmenlerin oy kullanmasını engellemeye çalıştığı sayısız yola rağmen.
Trump, Vance ve MAGA yalan uyduracak olsa da bundan sonra olacaklar kısmen onların olası suç ortaklarının ne yapacağına bağlı. May Day Strong gibi bazı gruplar, şirketlerdeki suç ortaklarının oy hakkından yoksun bırakmayı çok daha kolay hâle getirdiğini bilerek şimdiden akıllıca biçimde şirket hedefleri üzerinde baskı kuruyor. Bazı önemli kazanımlar elde ettiler: Örneğin Kaliforniya’nın Culver City kentinin tamamı, seçim sonrası herhangi bir dalavereye karşı iş dünyasının kamuya açık muhalefetini taahhüt eden Business for Democracy Pledge’i onayladı.
Bu da bize, sonuçları kanıtlamanın yalnızca mahkeme salonlarında ve seçimlerde olmadığını — sokaklarda da gerçekleştiğini hatırlatıyor.
- Sokağa çıkmaktan korkmayın
Buradaki önemli bir ders, George W. Bush ile Al Gore arasındaki 2000 başkanlık yarışından geliyor. Yaşı yetenler hatırlar, iş Florida’ya kalmıştı; Florida’da sonuç, kullanılan altı milyon oy içinde birkaç yüz oyluk bir farkla belirlendi. Yeniden sayım başlarken ücretli Cumhuriyetçi Parti görevlileri Miami-Dade sayım ofisinin kapılarına bağırıp vurarak personeli yıldırdı ve yeniden sayımın durmasına yol açtı. Tarihin akışını değiştiren bir an yaşandı: Demokrat Parti görevlileri aktivistlere sokağa çıkıp protesto etmemelerini söyledi — mahkemelere güvenin, dediler. Mahkemeler Bush’tan yana karar verdi, oy pusulalarının hiç sayılmamasının yolunu açtı ve hukuki darbe perçinlendi. (Bugünkü Yüksek Mahkeme’nin üç üyesi, yeniden sayımı durdurmaya yönelik o Cumhuriyetçi çabanın parçasıydı.)
No Kings hareketi sokağa çıkmanın değerini az önce kanıtladı. Katılımı yükseltmeye yardımcı olmak için Vote Early Day’de insanları bir araya getirmeyi denediler. Göstergeler, bunun zafer için çok kritik olduğunu söylüyor. Bir TargetSmart analizi, No Kings Early Day seferberliklerinin yapıldığı ve yapılmadığı yerleri karşılaştırdı. Sonuçlar dikkat çekiciydi: seferberliklerin yapıldığı yerlerde erken oy kullanımında katılım %19 arttı.
Yani sokak hararetini seçimlerle birleştirmek enerjiyi ve katılımı yükseltti.
Bu örüntü, Sırbistan ve Brezilya’dan öğrendiklerimizi doğruluyor — her iki ülkede de seçimlere giden süreçte aralıksız süren protestolar eşliğinde daha önce görülmemiş sayıda insan oy kullandı ve büyük zorlukların üstesinden geldi. Sırbistan %70’lik rekor bir katılım yaşadı, Brezilya’da Lula Brezilya tarihinin en yüksek oy sayısını aldı.
Yakın tarihli ayrıntılı bir inceleme, ICE karşıtı/göçmen yanlısı eylemlerin, Trump’ın kazandığı ilçelerde bile tarihsel düzeylere ulaştığı sonucuna varıyor. Protestolarla harekete geçen destek tabanlarını ve bunların önceki ara seçim sonuçlarına nasıl yansıdığını birbirine bağlayan araştırmalara atıfta bulunuyor. Yazarlar şu soruyu soruyor: “ICE’a karşı tarihsel protestolar ara seçimleri şekillendirecek mi?” Görünen o ki şekillendirdi.
Dolayısıyla seçim altyapımız ayakta kalıyor görünse de sokağa çıkmaya hazır olmamız yalnızca elimizi güçlendirir. Yerel Indivisible ve 50501 şubeleri neşeli “Her oyu sayın” mitingleri düzenlemeyi planlıyor (bulunduğunuz bölgedekileri Mobilize’da bulabilirsiniz). Bu akıllıca, çünkü bir anlatı karşı ağırlığı yaratıyor — özellikle MAGA’nın anlatı alanını çöple doldurması beklenirken.
Meşhur olduğu üzere, 2024’te Philadelphia, Trump’ın oyları sayan insanlara yönelik akıl almaz tehditlerine, Philadelphia Convention Center’ın önünde neşeli bir dans partisi düzenleyerek yanıt verdi — çirkin korku ve tehditlere sevinç ve yaşamla karşı koymanın gözle görülür bir gösterisi.
- Gerekirse Uygulat evresine hazır olun
Trump ve Vance, bazı seçim sonuçlarını itibarsızlaştırmak için kullanabilecekleri bir hile anlatısı geliştirdi. Adalet Bakanlığı’nın tamamen Trump tarafından ele geçirildiğini ve onun keyfine tabi olduğunu biliyoruz.
Trump’ın bir şey yapmadan duramayacak kadar dürtüsel olduğunu biliyoruz. Tam olarak ne yapacağını ve nerede yapacağını okumak, çay yapraklarından fal bakmaya benziyor; ancak daha olası görünen ise mağduriyet yolunu izlediği ve Cumhuriyetçileri sadakatsizlikle suçladığı. New York Times’a Demokratlarla çalışmayı “dört gözle beklediğini” söylemesinin yanı sıra Trump, TruthSocial’da öfkeyle paylaşım yaparak Greg Abbott’ı yalnızca ismen Cumhuriyetçi olduğu, yani RINO (Republican In Name Only) olduğu için kaybetmekle suçladı; “FoxNews bu kayıpların sorumluluğunu taşıyor” yazdı ya da kendisi oy pusulasında olsaydı Cumhuriyetçi Parti’nin bir bütün olarak kazanacağını ileri sürdü.
Alaska izlenecek bir başka eyalet; MAGA’nın Alaska’nın çalındığına dair iddiaları göz önüne alındığında. Şimdilik mahkemeler, Cumhuriyetçi Senato adayı kaybederse eyaleti sonuçları onaylamayı reddetmeye zorlamaya yönelik Adalet Bakanlığı’nın Alaska hamlesini reddetti. Alaska’nın onaylanmasını durdurma yönündeki ısrarlı çağrılar da Cumhuriyetçi Parti’nin üstüne çöken seçim çığının altında sönükleşti.
Kaybetmek, Cumhuriyetçi iç çekişmesinin artmasına yol açıyor gibi görünüyor. Bu anlaşılır, çünkü Trump artık onlara bir zamanlar göründüğü gibi güçlü bir kurtarıcı değil. Onların da Trump 2.0’ın sonu olan yeni gerçekliğe uyum sağlaması ve topal ördek Trump’ın altında hayatın nasıl olduğunu keşfetmesi gerekiyor.
Uygulat evresinin bir parçası, seçimlerin mesajını doğru vermek de demek. En baskın mesaj şu olmalı: ülke faşizme baktı ve onu tamamen reddetti. Bu kapı kapalı kalmalı — ve şimdi dikkatimizi, faşist popülizme geri dönüş yaşamayacağımız biçimde insanların cüzdan sorunlarını nasıl çözeceğimizi tartışmaya çeviriyoruz.
Hazırlıklı kalmak için üç eylem:
- Henüz sonuçlanmamış yarışların ya da yenilgiyi kabul etmemiş adayların bulunduğu bir eyalette yaşayan herkes, oy pusulası düzeltmeye yardım etmenin ve kendi eyaletinin onay tarihlerini izlemenin yerel yollarının olup olmadığını araştırmalı. O eyaletlerden birinde değilseniz, diğer eyaletlerle dayanışma içinde harekete geçmeye hazırlanın.
- 3 Ocak’ı planlamamızı dayanak olacak kilit bir tarih olarak işaretleyin — Kongre’nin göreve başladığı ve seçim döngüsünün “bitiş tarihi” olan gün.
- Birlikte sokağa çıkmak isteyeceğiniz insanların listesini hazırlayın. Bağlantı kurabileceğiniz yerel gruplar büyük olasılıkla vardır.
Öyleyse henüz yapmadıysanız: Bir şey olursa birlikte sokağa çıkmaya razı olacağınız üç dört kişinin adını yazın. Şimdiden birbirinize nasıl ulaşacağınızı, nasıl karar vereceğinizi ve ne tür eylemlere hazır olduğunuzu konuşun. Temel taahhütlerde anlaşın: şiddetsiz kalın, harekete geçmeden önce bilgiyi doğrulayın, birbirinize göz kulak olun ve bir söylentinin plan olmasına izin vermeyin.
Ulusal yanıta bağlanmak için No Kings, gerekirse seçimin aksatılmasına ve baltalanmasına hızlı yanıt olarak kitlesel şiddetsiz eyleme katılmaya dair bir seçim taahhüdü kurdu. Ülke çapında güncellemeler ve seferberlikler için toplu çağrılar şimdiden hazır: 4 Kasım’da bir No Kings Toplu Çağrısı ve 5 Kasım’da bir Working Families Party Toplu Çağrısı. Seçim koruma grupları kurmaya dair daha fazla rehberlik arıyorsanız Hold the Line ve Strike Ready eğitimler ve kaynaklar sunuyor.
- Ve sonra Sürdür evresi var
Aktivist Nadine Bloch, Hardy’nin modeline yararlı bir biçimde beşinci bir evre ekledi: Seçimler bir son nokta olmadığı için Sürdür (Sustain) evresine girmeliyiz — bu, sonrasında gelen uzun soluklu baskı kampanyaları için enerjiyi ve hareketi sürdürmekle ilgili. Önümüzde hâlâ yapılacak koca bir iş var.
Cazip bir hata, cephanemizin büyük kısmını birbirimize karşı harcamak. Otoriterlik tehlikesini atlatmış değiliz ve bizi buraya getiren geniş çadır (big tent) tutumu, strateji ve yön konusunda gerilimler yıpratıcı hâle gelecek olsa bile hâlâ gerekli.
Yine de bazı hesaplaşmaların vakti geldi geçiyor. Florida’da ana akım Demokratlar Angie Nixon’ın ön seçim zaferi karşısında şok oldu ve planladıkları birlik mitingini iptal etti. Nixon’ın genel seçimdeki yenilgisi acıtıyor; özellikle de dev örgütlenme makinesi merkezci beklentileri boşa çıkarıp eyalet genelinde katılımı ve alt kademe zaferlerini yükselttiği için. İlerici adaylar çıkarmak, bazılarının endişelendiği gibi yıkıcı kayıplarla sonuçlanmadı — tam tersi.
Yine de kimsenin kibirlenip Amerikan halkının programlarının tamamını benimsediğini iddia etmesi yararsız. Bu, daha çok bir mavi dalgadan ziyade bir kırmızı reddiyeydi.
Topal ördek Trump başkanlığının bu dönemi kırılgan olmaya devam ediyor; çünkü ilericiler, merkezciler, popülistler ve herhangi biri, insanların cüzdanına yardım eden fikirleri olduğunu kanıtlama şansına hâlâ sahip. Sıradan insanlar hâlâ pratik sorun çözmek istiyor ama oraya varmak için sistemin küçük ayarlardan fazlasına ihtiyaç duyduğunu da biliyor.
Demokratlar yürütme organının dışında bırakılmışken bazı politikalar erişilemez durumda. Bunu sık sık anlatmamız gerekiyor — ki insanlar 2028 zaferine duyulan ihtiyacı gözden kaçırmasın ve bu an daha hızlı değişimle sonuçlanmadığı için gereksiz yere cesaretini yitirmesin.
Bu, karşılaştığımız yapısal sorunlar hakkında sürekli ikna edici bir hikâye anlatmak demek; böylece çözümler daha belirgin hâle gelir, aynı zamanda hükümetin işleyebildiğini de göstermiş oluruz. Mamdani’nin karşı karşıya olduğumuz büyük sorunlar hakkındaki sürekli videolarını, yol çukurlarını onarmak gibi gündelik sorunların çözülmesiyle birlikte düşünün. Bu otoriter kargaşaya Trump’tan çok daha büyük sorunlar yüzünden girdik. Toplumsal yalnızlık. Kapitalizmin zenginliği Dünya’dan ve kendi ceplerimizden çekip alma dürtüsü. Siyasetin topluluklar arasına ayrılık sokma biçimi.
Bütün bu sorunlar büyük yapısal çözümleri ve yerel yurttaşlık ilişkilerinin güçlendirilmesini gerektiriyor. Her yerde yapılacak iş var ve Nadine’in hatırlattığı gibi seçim bir son değil, bir başlangıç.
Bizi bitmek bilmeyen gerrymandering savaşlarından çıkaracak yeni politikaları savunmaya hazır olmamız önemli. Başlangıç olarak Oy Hakları Yasası’nı geri getirmek. Protect Democracy nispi temsili savunuyor; çünkü hem çok ihtiyaç duyduğumuz anlamlı alternatif partilere giden bir yol sağlıyor hem de eyaletlerin nüfuslarını daha iyi temsil etmesine imkân tanıyor. Üstelik Anayasa’da değişiklik yapılmadan hayata geçirilebilir.
Bizi her zaman hak ettiğimiz demokrasiye yaklaştıracak bu tür kendi ayakları üzerinde duran çözümlere ihtiyacımız olacak. Neyse ki bir dizi grup bu ihtiyacı karşılamamıza yardım etmeye çalışıyor: Issue One, parayı siyasetin dışına yönlendirecek ve yürütmenin yetki aşımını azaltacak — ki bu Trump yönetimiyle başlamadı — yasalar oluşturmak için politika yapıcıları bir araya getiriyor. Go From Here, yeni haklar, hukuki kurallar ve yönetim stratejileri kullanarak çok ırklı işçi sınıfı gücünü büyütmeyi amaçlıyor. Democracy Revival Center, “How to Fix Our Broken System” adlı eğitimler sunuyor. Otoriter yıkım döngüsünden çıkmak için neler yapabileceğimize dair, nispi temsil, mahkemelerin genişletilmesi ve yargıçların gerçek etik ilkelere tabi tutulması gibi fikirleri yineleyen bir dizi seçenek sunuyorlar.
Bunlar, “hayat pahalılığı” krizine doğrudan seslenen politikalarla birleştirilmesi gereken önemli yapısal düzeltmeler. Medyanın yeni keşfettiği bu kriz, benim bütün ömrüm boyunca var — insanlar çok düşük ücretlerle ve çok yüksek sağlık masraflarıyla geçinmeye çalışıyor. Anketçiler bize “Herkes için Medicare”in ve ABD’deki herkese güvence altına alınmış sağlık hizmetini söylemenin diğer yollarının popülerliğinin artmaya devam ettiğini söylüyor.
Bu Sürdür çalışması yalnızca büyük ulusal politikalardan ibaret değil. Sivil toplumu yeniden devreye sokmak, güveni inşa edip onarmak için yeni topluluk biçimlerini denemek üzere yerel topluluklarımızda yapılması gereken çok şey var. Pek çok grup bana ilham verdi; örneğin Michelle Alexander ve Nyle Fort’un yeni dinî oluşumlar deneyen Spirit of Justice’i ya da New York City’de mağdur odaklı ve hapsetmeci devletin sunduğu zayıflamış toplulukla değil, daha güçlü bir toplulukla sonuçlanan, hapsetmeye alternatifler örnekleyen Common Justice.
Bütün bunları şunu söylemek için anlattım: Trump 2.0’ın bu yıkıcı bölümünü bitirmek çok şey gerektirdi. Şimdi nefes verelim, bu tarihî zaferin ardındaki adı sanı bilinmeyen insanları takdir edelim ve kolları sıvayalım — bu yeni bölümde yapılacak çok iş var.
*Daniel Hunter, dünya genelinde hareketlere koçluk ve eğitim veriyor ve Choose Democracy’nin kurucularından biri. Burma’daki etnik azınlıklarla, Sierra Leone’deki papazlarla ve Hindistan’ın kuzeydoğusundaki bağımsızlık aktivistleriyle kapsamlı biçimde eğitim çalıştı. “What Will You Do If Trump Wins”, “Climate Resistance Handbook” ve “Building a Movement to End the New Jim Crow” dahil birçok kitap yazdı.
Source : https://wagingnonviolence.org/2026/11/midterm-voters-repudiated-trump-movements-shape-whats-next/
