Putin’in Ölü Adam Eli

Görebildiğim kadarıyla Vladimir Putin, Trump’ın uşakları Steve Witkoff ve Jared Kushner (yıldızların müzakerecileri) ile Ukrayna üzerine oynadığı bitmek bilmeyen Go Fish turlarında bir ölü adam eli oynuyor.

Ukrayna’daki savaşı bitirmeye yönelik son görüşmelere dair anlatımların çoğu, üzerinde savaş ya da barış yazan bütün kartların Putin’in elinde olduğunu varsayıyor. Doğu Ukrayna’yı ve Kırım’ı silip süpüren sert adam o; her an savaşlarını NATO sınırının ötesine de taşıyacak.

Trump’ın elçilerinin, Sovyet oligarşisini daha fazla altın, günnük ve mürle donatmak için diz çökerek Finlandiya Garı’na gelmesi de bundan.

Trump ise Putin’le yapılacak anlaşmaların mazot ve benzin fiyatını galonu 3 dolara geri çekebileceğini, dörtnala giden enflasyonu bitirebileceğini, Gazze’de ve İran’da kendi eliyle açtığı yaraları örtebileceğini ve onu ABD ara seçimlerindeki rezaletten kurtarabileceğini düşünüyor.

Ama Putin (Trump’tan pek farklı olmayarak) yalnızca zayıf ellerle oynuyor. Henry Gondorff’un The Sting’de başka bir kaybedene söylediği gibi: “Hiç dert etme, dostum. Enayi olmasaydın seni buraya almazlardı zaten!

+++

Putin’e Rus gözüyle bakalım. Eğitimsiz askerleri dalga dalga siperden çıkarıp Ukrayna’ya sürerken Putin her hafta 5.000 kadar Rus askerini öldürtüyor ya da yaralatıyor; bunlar Birinci Dünya Savaşı boyutlarında kayıplar.

İntihar mangalarını takviye etmek için birkaç Kuzey Kore lejyonunu konuşlandırmak zorunda kaldı ve yakında genel askere almayı uygulamaya koymak zorunda kalacak.

Ukrayna savaşındaki toplam Rus kayıpları artık 1,5 milyonu aşıyor. 1979-89 yıllarında Afganistan’daki 50.000 Rus kaybının Sovyetler Birliği’nin çöküşüne katkıda bulunduğunu unutmayın.

+++

Ukrayna’da savaş 2022’de başladığından beri Putin, Rus askerî müzelerinden çıkarıp Ukrayna siperlerine yolladığı birkaç tank da dahil olmak üzere, 12.000 kadar tank da kaybetti. Putin’in topçu kayıpları 50.000’i aşıyor. Finlandiya’dan Türkiye’ye uzanan hat boyunca NATO’ya saldırabilecek ordu bu mu?

Ekonomik açıdan Putin’in elinde son bir alım opsiyonu kaldı: Yakın zamanda Rus patronlarının hatırını sayarak Rus petrol ihracatına uygulanan Batı (yani Graham) ambargosunu kaldıran Mançuryalı adayından bir miktar yaptırım gevşemesi koparıp bunu paraya çevirmek. Ama petrol rezervlerine sahip olmak insanı süper güç etmez; isterseniz Nijeryalılara, Iraklılara ve Venezuelalılara sorun.

Siyasi açıdan Putin’in Ukrayna’yı işgali, Rusya’yı kanlı parasını aklamak ve yerine yeni silah sağlamak için Pekin’e bağımlı, Çin’in güdümünde bir devlete dönüştürdü. Putin’i Trump-Netanyahu İktidara Yapışanlar Kulübü’nde de üst sıralara yerleştirdi. (Sloganı: “İktidarda değilsen, hapistesin.”)

Atlantic City krupiyesi Donald J. Trump’la son zar atışları da bundan.

+++

Putin’in Trump’ı işini yapabilen bir dünya lideri sanması da bir başka Rus yanılsaması. Anchorage havaalanında kırmızı halıyla karşılanıp yaptığı araba gezintisinin Putin’in Donny’nin deliliği konusunda gözünü açacağını varsaymış olabilirsiniz; ama Putin vantrilok kuklasıyla aynı bomba sığınaklı fanusta yaşadığı için belki de haber ona ulaşmamıştır.

Putin, Witkoff ve Kushner’ın kendisine Ukrayna’nın tamamını, Doğu Avrupa’nın büyük kısmını, hayalî bir Orta Krallık’ın tahtını ve belki birkaç süper yat daha getirebileceğine inanmayı sürdürüyor; Trump’ın müzakere oyununda yalnızca $Trump meme coin’lerinden birkaç milyar daha sızdırmak ve belki Donetsk’te bir golf tesisi kapmak için bulunduğunu fark etmiş görünmeden.

Putin iktidardakilerle gerçekten müzakere etmek isteseydi, Rus rafinerilerine dron uçuran o 17 yaşındaki Ukraynalılarla telefonda konuşuyor olurdu.

+++

Putin’in öbür kumarı — şansı ruletteki kadar olsa da — NATO’nun ve Avrupa Birliği’nin yaklaşan yıkımına bahis oynamak.

Putin’in gözde bakara hamlelerinden biri, Fransa’da bir Marine Le Pen cumhurbaşkanlığının (belki de şu sıralar süren sokak gösterileri dalgasına atılacak birkaç molotofkokteyliyle cesaretlendirilmiş?) Ukrayna’ya Avrupa desteğini sona erdireceği, hatta ortak pazarın defterini düreceği umudu.

Le Pen, 2027’de seçilmesinin ardından altı ay içinde Fransa’nın Ukrayna’ya desteğini sona erdirme sözü verdi. Bu gerçekleşirse Devlet Başkanı Zelenskiy’yi destekleyen Avrupa koalisyonu için bir darbe olur, ama ölümcül olmaz.

Bir başka olasılık da sağcı Batı Avrupa hükümetlerinden oluşan bir falanksın bile, altını ıslatan solun koalisyonundan daha Rus karşıtı çıkabilmesi.

Yaklaşan Avrupa seçimlerini kim kazanırsa kazansın, bir şey kesin: Rusya’nın Avrupa işlerine yeniden kabul edilmesi en az birkaç kuşak sürecek ve Moskova bu yalnızlık için acımasız ama beceriksiz Putin’e teşekkür edebilir.

+++

Donald Trump’ın özel müzakerecisi Witkoff’u alelacele St. Petersburg’a göndermesinin nedenlerinden biri, ara seçimlerde yaklaşan bozgunda Putin’in onun paçasını kurtarabileceğine inanmasıydı.

Rusların geçmiş seçimlerde Trump’a “bery bery good” davrandığını unutmayın.

Trump, İran’da tek başına başlattığı savaşı bitirmekten vazgeçmiş görünse de mazotun yüksek fiyatından ve tüketici enflasyonundan Ukrayna’nın sorumlu olduğu ve dostu Vlad’ın küçük bir yardımıyla bütün o kararsız seçim bölgelerinde ve eyaletlerde yenilgiden kurtulabileceği yanılsamasına sıkı sıkı tutunuyor.

+++

Trump ile Putin’in yavaş danslarında gözden kaçırdıkları şey, 4 Kasım geldiğinde Trump’ın golf oynayan bir ölü adama dönüşeceği ve bütün MAGA hareketinin Kremlin’in yol arkadaşları görünümüne bürüneceği.

5 Kasım itibarıyla 2028 başkanlık seçimlerinin başlıca meselesi şu soru olacak: “Amerikan hükümetini Ruslara kim sattı?” Ve tarihte ilk kez Demokratlar Rus karşıtı, Soğuk Savaşçı bir programla seçime girebilecek.

Demokrat Temsilciler Meclisi’nin tek yapması gereken Witkoff’un ve Kushner’ın yatırım hesaplarını celbetmek olacak; o zaman en kalın kafalı seçmen ve belki JD Vance dışında herkes, Trump’ın başkanlığının Putin’in SUV birliği için kârdaki bir opsiyondan pek de fazlası olmadığını görecek.

*Matthew Stevenson pek çok kitabın yazarıdır; bunlar arasında Reading the Rails; Appalachia Spring; The Revolution as a Dinner Party (çalkantılı 20. yüzyılı boyunca Çin); Biking with Bismarck (Fransa-Prusya Savaşı sırasında Fransa) ve Our Man in Iran var. Kısa süre önce çıkanlar: 2016 ve 2020 seçimleri üzerine Donald Trump’s Circus Maximus ve Joe Biden’s Excellent Adventure ile İngiltere’nin savaş dönemi başbakanının hayatını biçimlendiren yerler üzerine The View From Churchill. Sıradaki kitapları Playing in Peoria (bisikletle Amerikan Ortabatısı boyunca) ve Birinci Dünya Savaşı’nın edebî bir seyahat tarihi olan Friends of Kind.

Kaynak: https://www.counterpunch.org/2026/10/23/putins-dead-mans-hand/